تریلر بازی FABLE III ایکس باکس 360

 در حالی که قلب بازی به میراث خود وفادار می‌ماند، این ایده مرکزی، این میل را که فقط می‌توان آن را تحسین کرد، متبلور می‌کند: همیشه به دنبال ارائه چیزی جدید، کشف سرزمین‌های جدید، حتی با خطر نارضایتی یا برهم زدن عادات راحت. اما برای طرفداران قسمت دوم، که من هم یکی از آنها هستم، پس از اتمام این ماجراجویی و شروع دوباره طبق معمول برای تغییر اساسی جهت، احساس عجیبی از عقب‌نشینی، بازگشت به گذشته به انسان دست می‌دهد.

 فرمان دسترسی

مولینو اظهار داشت: اکثر "ویژگی‌های" Fable 2، یعنی مکانیک‌ها و امکانات، حتی توسط بسیاری از بازیکنان کشف نشده بودند. در حالی که Fable II فرمول قسمت اول را به طور قابل توجهی غنی کرده بود، به خصوص از نظر تعامل شخصیت بازیکن با شبیه‌سازی معروف، Fable III به دنبال ادامه و گسترش واقعی همه اینها نبود - کاملاً برعکس. 

امکانات قسمت قبلی هنوز کم و بیش وجود دارد، اما در هر سطحی دوباره مرتب شده و با اصلاحاتی همراه شده است. بنابراین، Fable III سیستم پیشرفت شخصیت، مدیریت آیتم‌ها و عبارات مورد استفاده برای برقراری ارتباط با جمعیت Albion را اصلاح کرد - و تا آنجا که به من مربوط می‌شود، نه همیشه به سمت بهتر شدن. بیایید اینجا را ساده کنیم، آنجا را حذف کنیم.

تریلر بازی FABLE III XBOX 360

اول، تجربه: امتیازهایی که باید برای نبرد تن به تن، نبرد از راه دور یا جادو خرج می‌شد، دیگر وجود ندارد. مهرهای صنفی اکنون جمع‌آوری می‌شوند که نمایانگر پیروان ما هستند و در "جاده قدرت" (سطحی که نماد پیشرفت به سمت تاج و تخت است) برای باز کردن صندوقچه‌هایی که جادوهای جدید، تقویت مهارت‌های رزمی، پول به دست آمده از کار (به عنوان آهنگر، نوازنده عود یا شیرینی‌پز) و همچنین بسته‌های عبارات یا توانایی‌های مرتبط با دنیای شبیه‌سازی شده Albion (مانند خرید ملک، تجارت یا حتی دزدی، که دیگر از ابتدا قابل انجام نیست) ارائه می‌دهند، خرج می‌شوند.

 اگرچه این ممکن است ایده خوبی به نظر برسد تا به بازیکنان کم‌تجربه‌تر اجازه دهد به تدریج جنبه‌های مختلف بازی را درک کنند، اما مانع از آن می‌شود که بازیکنان باتجربه بلافاصله درگیر اقدامات خاصی شوند. به همین ترتیب، در حالی که در Fable II کاملاً ممکن بود که بدون توسل به انتخاب اولیه خیر/شر، یا حتی با توسل به فریب‌های دلچسب، راه‌های غیرمستقیمی برای حل برخی از ماموریت‌ها پیدا کرد، انتخاب‌های موجود برای بازیکنان در Fable III بیشتر از قبل دوگانه به نظر می‌رسند. خوشبختانه، آنها مانوی‌تر نیستند (یا حداقل، نه همیشه)، اما احساس آزادی هنوز تحت تأثیر قرار گرفته است.

شرمساریِ نداشتن حق انتخاب

به همین ترتیب، نبود چرخِ حالات چهره شما را مجبور به انتخاب تحمیل‌شده توسط کنسول می‌کند: شما به ترتیب از یک حالت چهره به حالت چهره‌ی دیگر تغییر حالت می‌دهید و حساسیت‌های مختلف به برخی از حالات چهره‌ی هر روستایی دیگر نشان داده نمی‌شود، زیرا تقریباً از سیستم ناپدید شده‌اند. با استثنائات نادر، همه کم و بیش به یک شکل به حالات چهره‌ی یکسان واکنش نشان می‌دهند.

تریلر سینماتیک بازی FABLE III ایکس باکس 360

 اساساً، یک حالت چهره‌ی مثبت، یک حالت چهره‌ی منفی و یک حالت چهره‌ی طنزآمیز در دسترس هستند و وقتی از آنها با همان شخص استفاده می‌کنید، حالت‌های چهره‌ی دیگری جایگزین می‌شوند. در مورد اقلام، موجودی و کلاس‌های مختلف سلاح و زره از بین رفته‌اند. این موضوع وقتی به منوهای زشت، ناکارآمد و کندِ افسانه‌ی قبلی فکر می‌کنید، بسیار خوب است، اما وقتی متوجه می‌شوید که اکنون فقط می‌توانید یک نوع غذا حمل کنید یا اینکه هیچ تصوری از محافظت مرتبط با لباس و زره‌ای که می‌توانید جمع‌آوری کنید وجود ندارد، آزاردهنده است. 

از طرف دیگر، «پناهگاه» که بلافاصله پس از فشردن دکمه شروع ظاهر می‌شود و دسترسی به سلاح‌ها، آمار، نقشه (که خیلی کاربردی نیست زیرا ما هرگز در آنجا حضور نداریم و بیش از حد سبکی است) و سایر موارد مفید مانند چند نفره، لیست ماموریت‌های موجود یا امور مالی ما را فراهم می‌کند، جایگزینی مناسب برای منوها است و به شما امکان می‌دهد به سرعت و به راحتی بین پیکربندی‌های مختلف لباس، آرایش، خالکوبی، جادو یا سلاح جابجا شوید.

جادو، جادو و ایده‌های شما درخشان هستند

در مورد سلاح‌ها، آنها به دو نوع در هر ژانر محدود می‌شوند: شمشیر و چکش برای نبرد تن به تن، تپانچه و تفنگ برای نبرد از راه دور. آنها بسته به کاری که انجام می‌دهید تغییر شکل می‌دهند و تکامل می‌یابند، که ایده بسیار خوبی است، اما سلاح‌های در حال تکاملی که توسط پدر قهرمان (همان از Fable II) به کودک قهرمان (همان از Fable III) به ارث گذاشته شده است، به سرعت به نفع سلاح‌های افسانه‌ای و منحصر به فرد کشف شده جایگزین می‌شوند، زیرا آمار بهتری ارائه می‌دهند.

 به خصوص از آنجایی که این سلاح‌های منحصر به فرد سه تقویت ممکن دارند که به انجام وظایف مختلف مرتبط هستند: از کشتن ۳۰۰ مرد توخالی گرفته تا زنا در یک مهمانی حداقل ۴ نفره، از طریق قتل ۲ همسر یا به فرزندی پذیرفتن فرزندان. از سوی دیگر، دستکش‌های جادویی به شما این امکان را می‌دهند که جادوها را به دلخواه خود ترکیب کنید، که برخی از ترکیب‌ها بدیهی است که بهتر از بقیه کار می‌کنند.

 در مورد سلاح‌های گرم، اگر هدف‌گیری دستی هنوز وجود داشته باشد، با تمرکز و اثر زوم، دیگر مانند قبل نمی‌توان به صورت زنجیره‌ای و لذت‌بخش به سر دشمنان شلیک کرد، این مایه تاسف است. اما در هر صورت، بازیکنی که به دنبال عملکرد است، به سرعت ترکیب نهایی را برای شکست دادن حریفان زیادی که خود را نشان می‌دهند، بدون هیچ خطری پیدا خواهد کرد - من هم بازی را بدون یک بار مردن تمام کردم.

 کمی شرم‌آور است، زیرا مبارزات بسیار ساده‌تر و پویاتر شده‌اند... اما چرا باید زحمت ساخت چیزهای زیبا را به خود بدهیم وقتی که می‌توان با نگه داشتن یک دکمه برای چند ثانیه، خیلی زود در بازی، همه را سلاخی کرد؟ به طور کلی، من از ساده‌سازی و دسترسی استقبال می‌کنم، اما مانند همه چیز، زیاده‌روی هم زیاده‌روی است. 

یک نکته مهم باقی مانده است که باید به آن پرداخته شود، به خصوص از آنجایی که تا به امروز با حسادت مخفی نگه داشته شده است: اعمال سلطنت. در واقعیت، پس از تاجگذاری، از نظر پیشرفت، تفاوت‌های کمی برای بازیکن وجود دارد. او همچنان قادر خواهد بود ماموریت‌هایی را انجام دهد، با همه لاس بزند (اگر پادشاه محبوبی باشد، راحت‌تر)، جهان را در جستجوی گنج‌های جدید کاوش کند، یا عود بنوازد و شمشیر بسازد تا پول دربیاورد.

 از سوی دیگر، دقیقاً، پول اهمیت کاملاً جدیدی پیدا خواهد کرد. زیرا البته، کمی پس از موفقیت انقلاب، یک پیچش داستانی جدید رخ می‌دهد: پادشاهی باید ثروت واقعی جمع‌آوری کند، و این در مدت زمان محدودی (که مطمئن باشید به صورت مرحله‌ای و نه در زمان واقعی اتفاق می‌افتد). در کنار این «افشاگری»، باید به یک برنامه سلطنتی احترام گذاشته شود، با تصمیمات گسترده در مورد بازسازی مکان‌های خاص در آلبیون، وعده‌های داده شده قبل از تاجگذاری و حتی قوانین پادشاهی.

 متأسفانه، تصمیمات کاملاً دوطرفه هستند و در حالی که وکلای هر دو طرف استدلال‌های جذابی را برای متقاعد کردن مردم به اینکه راه‌حل آنها بهترین است، به کار می‌گیرند (یکی از تصمیمی دفاع می‌کند که هزینه کمتری داشته باشد یا مقداری را برای پادشاهی در انتظار مصیبت پیش رو به ارمغان بیاورد، دیگری که ساکنان آلبیون را خوشحال کند)، ما هنوز با انتخاب‌های بسیار محدودی روبرو هستیم.

 در واقع، بهتر است قبل از رفتن به هر مخاطب در اتاق تاج و تخت، انبوهی از طلا جمع کرده باشید. بنابراین یک توصیه: قبل از رفتن به قضاوت، وقت بگذارید. اما در نهایت، این جنبه از ماجراجویی، اگرچه هنوز بسیار جالب است، اما آنقدر ساده باقی می‌ماند که رویاهایی که ممکن است قبل از کشف آن داشته باشید، برای تحقق در بازی به مشکل برمی‌خورند و به نظر من، در مرحله دوم با گذرگاه نیدل برابری نمی‌کند.

جهانی به طرز عجیبی جذاب

کمی مانند بقیه، دنیای آلبیون از برخی جنبه‌ها (اندازه و تنوع محیط‌ها) گسترش می‌یابد و از برخی دیگر ناامیدکننده است (بعضی از مکان‌ها، چه در طراحی سطح و چه در پالایش بصری، شلخته به نظر می‌رسند). اما با وجود انیمیشن‌های غیرجنگی قدیمی، دیوارهای نامرئی و جزئیات نه چندان دقیق مانند کندی انیمیشن، جذابیت بازی هنوز هم در این نسخه کاملاً صنعتی از آلبیون کار می‌کند. کنار گذاشتن کنترلر سخت است، زیرا پر از چیزهایی برای کشف کردن است. 

 ما باید یک بار دیگر با حقایق روبرو شویم: بازگشت به آلبیون حس خوبی دارد. این آلبیونی که در آن با لباس مرغ بر تخت سلطنت، یک دستاورد برای قضاوت کردن باز می‌کنید، این آلبیونی که در آن مردم در خیابان‌ها استفراغ می‌کنند وقتی الکل ارزان‌تر است، این آلبیونی پر از طنز بریتانیایی با ماموریت‌های به یاد ماندنی مانند تفسیر مضحک بدترین بازی تمام دوران، بازی نقش‌آفرینی در پوست مجسمه سربی که توسط نقش‌آفرینان کلاه‌دار مشاهده می‌شود، این آلبیون با جذابیت گیج‌کننده‌اش، پر از چیزهای پنهانی که کمتر به خاطر مفید بودنشان و بیشتر به خاطر لذت کشف آنها جمع‌آوری می‌کنید. این آلبیون که در آن می‌توانید صاحب یک ملک بزرگ، یا یک تاجر بزرگ، یک مرد خانواده‌ی دلقک یا یک مستبد خونخوار که همه از او می‌ترسند، شوید.

زندگی مشترک قهرمان

اگر یک بخش وجود داشته باشد که Fable III در آن پیشرفت چشمگیری داشته باشد، آن بخش co-op است. قابلیت‌های تا حدودی فریبنده Fable II جای خود را به یک حالت چند نفره واقعی می‌دهد (حداقل، از طریق Xbox Live؛ به صورت محلی، این بخش دیگر وجود ندارد)، که در آن هر بازیکن، میزبان یا مهمان، قهرمان، سگ و تمام توانایی‌های خود را تجسم می‌کند. گوی‌های سایر بازیکنان برگشته‌اند، خود رابط کاربری کم و بیش یکسان باقی مانده است (با چند فشار دکمه، خود را در Albion شخص دیگری یا با یک همراه جدید در Albion خود می‌یابید)، اما این بار، به سادگی قابل بازی، لذت بخش و مهمتر از همه بسیار مفید است. 

می‌توانید اقلام را معامله یا بفروشید، به یکدیگر طلا بدهید یا حتی مشارکت تجاری ایجاد کنید و در نتیجه پول بیشتری، سریعتر کسب کنید. همچنین می‌توانید با بازیکن دیگری ازدواج کنید و حتی فرزند داشته باشید. تقسیم اموال در این صورت تابع همان قوانین بازی انفرادی است و همچنین می‌توانید طلاق بگیرید (حضانت فرزندان به بازیکن میزبان اعطا می‌شود). اما، مهمتر از همه، هر دو می‌توانند در همان منطقه دلخواه خود پرسه بزنند. 

در حالی که یکی در حال جنگ است، دیگری می‌تواند به خوبی در دهکده محلی با دست دادن خوش بگذراند یا کمی کار انجام دهد. اگر میزبان منطقه را ترک کند، دیگری به طور خودکار او را همراهی می‌کند. او همچنین از وقفه‌های بازیکن میزبان رنج می‌برد، زیرا به عنوان یک روح در پناهگاه او ظاهر می‌شود، اما توانایی دسترسی به پناهگاه خود را در هر زمان و بدون ایجاد مزاحمت برای دیگری حفظ می‌کند.

 کالاها و اشیاء، از جمله مهرهای صنفی، کپی می‌شوند: در نتیجه، برای قهرمانی که بازی را قبلاً تمام کرده است، این امکان وجود دارد که ماموریت‌های قبلی را دوباره انجام دهد و به اندازه قبل سپر کسب کند (که اگر می‌خواهید همه صندوقچه‌ها را در جاده قدرت باز کنید، چیز لوکسی نیست). و کاوش در آلبیون با یک دوست، از ابتدا و بعداً، در نهایت یک تجربه همکاری بسیار قطعی است - یک قدرت غیرقابل انکار Fable III. به سختی می‌توان کاستی‌های Fable III را ندید، که از بسیاری جهات نسبت به نسخه قبلی خود کمتر قانع‌کننده است.

 کارگردانی گاهاً بی‌روح، داستان متعارف‌تر، ساده‌سازی نه چندان عاقلانه‌ی برخی مکانیک‌ها، فهرست حیوانات شگفت‌انگیز—انتقادات کم نیستند. با این وجود، Fable III، مانند نسخه‌های قبلی خود، با جذابیتی که از همه طرف تراوش می‌کند، مجذوب می‌شود. حالت همکاری که سرانجام موفق شد، یک تجربه‌ی منحصر به فرد را ارائه می‌دهد، و حتی اگر اعمال سلطنت، وعده‌ی بزرگ این نسخه، به شدت جاه‌طلبانه نباشد، ما هرگز از این دنیای سرگرم‌کننده خسته نمی‌شویم. بله، Fable III می‌توانست خیلی بهتر تمام شود و جاه‌طلبانه‌تر باشد، اما همچنان عنوانی بی‌نظیر است. مرتبط

جمع بندی

سخت است که کاستی‌های Fable III را نبینیم، که از بسیاری جهات کمتر از نسخه قبلی خود قانع‌کننده است. کارگردانی گاهاً بی‌روح، داستان متعارف‌تر، ساده‌سازی نه چندان عاقلانه‌ی برخی مکانیک‌ها، فهرست حیوانات شگفت‌انگیز—انتقادات کم نیست. با این وجود، Fable III، مانند نسخه‌های قبلی خود، با جذابیتی که از همه طرف تراوش می‌کند، شما را مجذوب خود می‌کند. حالت همکاری که سرانجام موفق شد، یک تجربه منحصر به فرد را ارائه می‌دهد و حتی اگر پادشاه حاکم، وعده بزرگ این نسخه، به شدت جاه‌طلب نباشد، ما هرگز از این دنیای سرگرم‌کننده خسته نمی‌شویم. بله، Fable III می‌توانست خیلی بهتر و جاه‌طلبانه‌تر تمام شود، اما همچنان عنوانی بی‌نظیر است. 

+
نقاط قوت
+
فضای Fable
+
ترکیب طلسم‌ها
+
تکامل سلاح‌ها
+
ایده پیروان
-

نقاط ضعف
-
حکومت دودویی
-
مکانیک بیان جدید خسته‌کننده
-
چندین اصلاحیه ناخواسته
-
برخی ضعف های فنی